نقش و جایگاه زن در اجتماع حاضر
نقش و جایگاه زن در اجتماع حاضر
ان اکرمکم عندالله اتقاکم
هر کدام از ما به کرات این آیه را شنیدهایم و نداسته از این نکته که این آیه بسی جای تامل دارد و حاوی نکات ارزندهای است و جمله مصادیق این آیه میتواند در تبعیض جنسی کاربرد داشته باشد کسانی که حتی ترجمه این آیه را درک کرده باشند گواه میدهند که خداوند در دستوراتش جنسیتی را بر جنسیت دیگر برتر ندانسته و بین آنها تبعیض قائل نشده است و میفرماید: گرامیترین شما باتقواترین شماست. و در روایات و یا حتی پیشینه تاریخی اجتماعات دینییمان نیز زن ارزش و جایگاه ویژهای داشته و چنانکه حضرت فاطمه و حضرت زینب نمونهی و اسوهی کامل شخصیتهای اجتماعی زمان خود بودهاند
اما نقش و جایگاه زن در اجتماع حاضر چگونه است؟ آیا کسانی که ادعای دفاع از حقوق زنان را دارند در عمل هم به آن پاینده هستند ؟ و آیا واقعیت جوامع با این امر که مرد، هیچ برتری نسبت به زن ندارد تطابق دارد؟
بی شک نقش مؤثر زن در پیدایش فرهنگ و تمدن و ساختار اجتماعی تا کنون نادیده انگاشته شده است. اینکه زنان همیشه تودهی بیشکل بوده اما تاثیرات مهمی داشتهاند جای شک و تردیدی ندارد. کما این که ساخت اولین خانه و کاشت بذر و شکل ظروف به دست زنان بوده و اگر به آنان فرصتهای مساوی با مردان داده شود شاهد پیشرفت هر چه بیشتر جامعه خواهیم بود. اگر زن از نقش اولیه و دیرینهی خود و خلق و خو و اندیشه و اعتقاد و تفکر و کار آیی خود آگاه باشد قطعا خود را موجودی منزوی، ناقصالعقل و ضعیفالنفس نخواهد دید. باید که در رابطه با ارزش وجودی زن چه در اجتماع به عنوان انسان، انسانی که نه به دلیل جنسیت زن بودنش که به عنوان یک شخصیت انسانی، که خداوند او، او را از هیچ موهبتی دریغ نگذاشته، عدالت و انصاف را رعایت کرد و در آن صورت است که زن را نه در تقابل مرد بلکه همسر و همگام با او در پیشبرد و اهداف جامعه میبینیم. در اولین قدم زنان باید آگاهی خود را نسبت به جایگاه تاریخچشان در گذشته افزایش دهند تا به استعداد و کارآیی خود را در دورانهای مختلف ایمان بیاورند و خود را باور کنند که همانها بودند که در پیدایش تمدن اولیه بشر اولین خانه را ساختند و اولین بذر را کاشتند و این خود زن است که باید به خود بگوید: «این گونه زیستی و چنین شد که از اوج به اعماق ورطهی نادیدن گرفتنها فرو افتادی و امروز برای برخاستن و یافتن جایگاه خود در حیات اجتماعی باید این گونه باشی» پس این گونه استعداد و کارآیی گذشته زنان چه طور باید برگردانده شوند؟ مگر نه این است که تنها با ایجاد فرصتهای برابر برای زن و مرد است که میتوان کارآیی آنها را با هم سنجید.
به هر حال جهان امروز از زن و مسئولیتهایی را میطلبد و مسئولیت مستلزم بینش و آگاهی است و اگر مهمترین مسئولیت او تربیت و پروردن فرزندان است، تا زمانی که خود او فاقد بینش و اندیشه درست از مسائل روز است نخواهد توانست این باور و اندیشه را در پرورش فرزندان خود به کار گیرد. چرا که پرورش یعنی آموزشی که منجر به رفتار در فرد گردد و اگر ما خواهان رفتاری مناسب از مفاهیمی چون : آزادی ، وطن، عدالت، فرهنگ و حقوق انسانی از نسلها هستیم باید که درک درست این مسائل در زنان نهادینه شود تا بتوانند با اعمال خود آنها را به فرزندانشان انتقال دهند و این مستلزم دادن آزادی و فرصتهای مناسب و تغییرات یک سری عرفهای اجتماعی غلط در بین مردم است
اما نقش و جایگاه زن در اجتماع حاضر چگونه است؟ آیا کسانی که ادعای دفاع از حقوق زنان را دارند در عمل هم به آن پاینده هستند ؟ و آیا واقعیت جوامع با این امر که مرد، هیچ برتری نسبت به زن ندارد تطابق دارد؟
بی شک نقش مؤثر زن در پیدایش فرهنگ و تمدن و ساختار اجتماعی تا کنون نادیده انگاشته شده است. اینکه زنان همیشه تودهی بیشکل بوده اما تاثیرات مهمی داشتهاند جای شک و تردیدی ندارد. کما این که ساخت اولین خانه و کاشت بذر و شکل ظروف به دست زنان بوده و اگر به آنان فرصتهای مساوی با مردان داده شود شاهد پیشرفت هر چه بیشتر جامعه خواهیم بود. اگر زن از نقش اولیه و دیرینهی خود و خلق و خو و اندیشه و اعتقاد و تفکر و کار آیی خود آگاه باشد قطعا خود را موجودی منزوی، ناقصالعقل و ضعیفالنفس نخواهد دید. باید که در رابطه با ارزش وجودی زن چه در اجتماع به عنوان انسان، انسانی که نه به دلیل جنسیت زن بودنش که به عنوان یک شخصیت انسانی، که خداوند او، او را از هیچ موهبتی دریغ نگذاشته، عدالت و انصاف را رعایت کرد و در آن صورت است که زن را نه در تقابل مرد بلکه همسر و همگام با او در پیشبرد و اهداف جامعه میبینیم. در اولین قدم زنان باید آگاهی خود را نسبت به جایگاه تاریخچشان در گذشته افزایش دهند تا به استعداد و کارآیی خود را در دورانهای مختلف ایمان بیاورند و خود را باور کنند که همانها بودند که در پیدایش تمدن اولیه بشر اولین خانه را ساختند و اولین بذر را کاشتند و این خود زن است که باید به خود بگوید: «این گونه زیستی و چنین شد که از اوج به اعماق ورطهی نادیدن گرفتنها فرو افتادی و امروز برای برخاستن و یافتن جایگاه خود در حیات اجتماعی باید این گونه باشی» پس این گونه استعداد و کارآیی گذشته زنان چه طور باید برگردانده شوند؟ مگر نه این است که تنها با ایجاد فرصتهای برابر برای زن و مرد است که میتوان کارآیی آنها را با هم سنجید.
به هر حال جهان امروز از زن و مسئولیتهایی را میطلبد و مسئولیت مستلزم بینش و آگاهی است و اگر مهمترین مسئولیت او تربیت و پروردن فرزندان است، تا زمانی که خود او فاقد بینش و اندیشه درست از مسائل روز است نخواهد توانست این باور و اندیشه را در پرورش فرزندان خود به کار گیرد. چرا که پرورش یعنی آموزشی که منجر به رفتار در فرد گردد و اگر ما خواهان رفتاری مناسب از مفاهیمی چون : آزادی ، وطن، عدالت، فرهنگ و حقوق انسانی از نسلها هستیم باید که درک درست این مسائل در زنان نهادینه شود تا بتوانند با اعمال خود آنها را به فرزندانشان انتقال دهند و این مستلزم دادن آزادی و فرصتهای مناسب و تغییرات یک سری عرفهای اجتماعی غلط در بین مردم است
+ نوشته شده در ساعت توسط عطربارون
|
