در اکثر جوامع، زنِ مسلمان ميان دو جاهليت قرار گرفته ، يکی جاهليت قرن بيستم که تصويری مبتذل از زن ارائه می دهد و ديگری جاهليت کهن که زن را موجودی ضعيف  و به دور از روابط اجتماعی می پندارد  .  جاهليت جديد به بهانه ی حضور زن در اجتماع و دفاع از حقوق زن او را به ابتذال می کشاند و جاهليت کهن به بهانه ی حفظ عصمت و عفاف زن او را از حضور در اجتماع منع می کند و بسياری می پندارند که زن مسلمان بايد يکی از اين دو را برگزيند يا به ابتذال کشيده شود ويا به خانه نشينی و دور بودن از محيط اجتماعی راضی گردد . اين در حالی است که مطالعه در متون دينی راه ميانه ای را برای حضور زن در  اجتماع معرفی می کند  تا نه به ابتذال غربی گرايش پيدا کند و نه به اعتذال کهن برسد .2

     امروزه در جوامع اسلامی عرصه ی فعاليت های اجتماعی برای زنان بسيار متنوع تر و گسترده تر از گذشته شده است . اشتغال ، ورزش و مديريت های خرد و کلان جامعه نمونه های از فعاليت های اجتماعی موجود برای زنان می باشد . اما در اين حضور زن در اجتماع، زن بايد مسائلی را که از نظر شرع  و عرف جامعه مطرح می گرد را مورد توجه قرار دهد و با  حفظ عفت و پوشش کامل اسلامی در جامعه ی اسلامی حضور داشته باشد . 3

_____________________________________

پي نوشتها :

1-   سيد جعفر، رفيعی ، زن ريحانه ی الهی ،موسسه ی ياران قائم (عج) ، قم ،1384 ، ص5

2-   مهدی ، مهريزی ، زن در انديشه ی اسلامی ، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ، تهران ، 1381، ص 9

3-   همان ، 68