قرآن و روايات نيز حجاب و پوشش را يکي از مباني رفتار اجتماعي مي دانند و بارها و بارها بر پوشش و محجوب بودن تاکيد مي کنند. به عنوان نمونه در سوره هاي مبارکه نور و احزاب با جملات شيوا و صريح مسئله اجتماعي پوشش زن را مورد توجه خاص خود قرار ميدهد.

از ميان تاکيدها و تصريحاتي که در دستورات اسلام بويژه در قرآن و روايات وجود دارد (که در کمتر مسائلي بدين نحو به چشم مي خورد) نکاتي را مي توان مورد بهره برداري قرار داد که در حل مسائل مربوط به روابط اجتماعي زنان و ميزان پوشش و حجاب اجتماعي و اسلامي، بسيار مفيد و حائض اهميت مي باشد. از جمله به چند نکته اشاره مي کنيم:

1-   فَلا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَيطْمَعَ الَّذِي فِي قَلْبِهِ مَرَضٌ (احزاب/32)

2-    يدْنِينَ عَلَيهِنَّ مِنْ جَلاَبِيبِهِنَّ ذلِک أَدْنى أَنْ يعْرَفْنَ فَلا يوذَينَ (احزاب.59)

3-    قُلْ لِلْمُومِنِينَ يغُضُّوا مِنْ أَبْصارِهِمْ وَ يحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ[نور/30]

4-   فَجاءَتْهُ إِحْداهُما تَمْشِي عَلَى اسْتِحْياءٍ[قصص/25]

5-   عزت،کرامت و آرامش روحي رواني،لازمه محدوديت

6-   دوري از لباس شهرت

7-   دوري از سبب گناه ديگران شدن

8-   دوري از تجمل ظاهري در هنگام خروج از خانه(طبق روايت امام صادق ع)

9-   درخواست از وراء حجاب (احزاب/53)

و نکات بسيار دقيق ديگري که اين مقال جاي بيان آن مطال نمي باشد