جامعه موظف است امنيت را در ابعاد مختلف، براي افراد فراهم سازد، بخش عمده‌اي از اين مهم به عهده زن است که با حفظ پوشش به اين امر جامه عمل بپوشاند. اگر اين حريم دريده شود ضمانتي براي سلامتي شخص و در نتيجه سلامت جامعه  وجود ندارد، زن چون از اين حصار منيع درآمد، در معرض ضربات ديدهاي آلوده و قلوب منحرف قرار مي‌گيرد و آرامش خود را از دست داده و نهايتاً نجات از تلاطم امواج بلا را نامعلوم مي‌سازد.

در سايه رعايت عفاف، زن با شهامت هرچه تمامتر به وظيفه خود مشغول شده و خطري از ناحيه اجتماع متوجه وي نمي‌شود. بدين سان با قاطعيت تمام معتقد هستيم که پوشش، امنيت زن را در جامعه فراهم مي‌سازد و در حريم پوشش است که مي‌توان با خيالي آسوده به جامعه آمد و به فعاليت پرداخت و در سنگر حجاب، حضور عيني خود را در ابعاد مختلف اجتماع، تحقق بخشيد