نتيجه:
مادران بيش از آن چيزی که ما تصور می کنيم در تربيت فرزند نقش دارند به طوری که آنها از تمام اعمال و رفتار مادر الگوبرداری می کنند. همچنين اثرات مثبت اشتغال بيشتر به نفع خود زنان است تا همسران و فرزندانشان؛ چرا که می توانند هم از نظر اقتصادی و هم از لحاظ نشان دادن تواناييهای خود در جامعه مفيد بودن خود را به اثبات برسانند در حالی که بيشتر مادران شاغل اولويت در تربيت فرزند را ناديده گرفته و امور ديگر از جمله اشتغال را از اهميت بيشتری برخوردار می دانند

زنان شاغل با توجه به اين که به ناچار مدتی از روز را در خارج از خانه می گذرانند مدتی از کودکان خود دور هستند که در نتيجه فرزندان آنان دچار مشکلاتی خواهند شد که قبلا اشاره شد. از آنجا که توسعه ی نيروی انسانی که امری مهم در پيشرفت و توسعه ی کشور است از طريق خانواده به خصوص مادران صورت می گيرد توجه اين مسئله با اهميت است. همچنين باتوجه به کار بيرون زنان شاغل و نيز کارهای خانه، آنان متحمل فشارهای سنگين و مضاعفی می گردند