آسان سازی تشکيل خانواده ، متعادل ساختن انتظارات از يکديگر، رابطه مسوولانه والدين نسبت به يکديگر و فرزندان بويژه ايفای نقش مديريت فعال و شايسته توسط پدر و ايفای نقش سازنده عاطفی و تربيتی توسط مادر، تلطيف روابط حقوقی با حسن خلق ، ارتباط خويشاوندی مسوولانه به منظور برخورداری از حمايت ها و هدايت ها و تقويت نشاط در زندگی ، توجه به شرايط اجتماعی و انعطاف در فعاليت ها و نقش ها به منظور حل مشکلات اجتماعی ، توجه به پرورش دينی و اخلاق و آداب اجتماعی و هماهنگی با نهادهای آموزشی و پرورشی از مواردی است که خانواده ها را برای انجام رسالت تاريخی خود توانمند می سازد. اما نقش عوامل بيرونی را در استحکام و کارآمدی يا تزلزل و ناکارايی خانواده ، هم به عنوان مانع يا تقويت کننده عملکرد والدين و هم به عنوان تاثيرگذار در شخصيت و کارکرد آنان ، نمی توان از نظر دور داشت