عوامل ناکارآمدی خانواده1
1.ناهماهنگی گروههای مرجع : خانواده در جوامع سنتی ، هم در آموزش و هم در پرورش مهمترين نقش را ايفا می کرد. با صنعتی شدن جوامع و پيچيدگی مقوله آموزش و تربيت ؛ نهادهای آموزش ، رسانه ها، نهادهای ورزشی ، احزاب و گروههای سياسی و اجتماعی ، نقش پررنگ تری يافته و بسياری از فضاهايی را که قبلا در کنترل و حاکميت خانواده بود، اشغال کرده اند ، به گونه ای که گاه فرزندان ، پدر و مادر خود را با الگوهای ارائه شده از نهادها می سنجند. چنين روندی گرچه لازمه پيچيده شدن شرايط اجتماعی است ، اما مشکل آن گاه ايجاد می شود که ارزش های حاکم بر نهادهای تاثيرگذار با ارزش های خانوادگی ناهمسو و در تعارض باشد. امروزه به جای آن که نهادهای ديگر نقش مکمل خانواده را ايفا کنند ، والدين به دنبال آنند که مکمل نقش نهادهای ديگر و کارگزاران رسانه ها و نهادها باشند، از اين رو معضلات پيچيده خانواده ها پژواک ناهمگونی سياست ها و تعارض و ضعف برنامه های نهادهاست